Moda Starog Egipta

Pojam drevne egipatske mode odnosi se na modu od kraja mlađeg kamenog doba tj. Neolita,pa sve do kraja dinastije Ptolomeja i smrti Kleopatre u 30-toj godini pre nove ere.

Stari Egipćani su nosili veoma raznobojnu odeću koju su voleli da ukrašavaju različitim dragim kamenjem.

Odeća Egipćana vekovima je ostala nepromenjena. Oni su bili majstori u prerađivanju lana, koji je uzgajan na poljima oko Nila. Njihove tkanine su bile često transparentne i veoma fine (jedna od tkanina pronađenih u Tutankamonovoj grobnici ima preko sto niti potke u jednom centimetru ). S obzirom na toplu klimu, odeća nije imala ulogu zaštite, već ukrasa tela. Visoki staleži su nosili prozračne tkanine, a niži nešto punije i grublje.

Tkanina je često bila plisirana.

 

 

 

 

Egipćani su beloj boji pripisivali sveti karakter i smatrali su da nošenjem bele odeće najbolje pokazuju svoju nadmoć nad šareno odevenim azijskim narodima. Ukrasi su bili vezeni bojenim koncem.

Kod širokih slojeva glavna karakteristika odeće je jednostavnost oblika. Najveća raskoš u odevanju je vladala u vreme Novog Carstva.

Egipatski kostim oba pola je bio ekstremno oskudan, a deca i robovi su u početku dinastičkog perioda išli potpuno nagi.

Najstarija muška odeća je nabedrenik ili šenti. To je bila traka od platna, omotana oko bedara, sa jednim krajem zadenutim u struku i drugim puštenim da slobodno pada sa prednje strane. Nosile su ga sve klase, ali je faraonski bio od finijeg platna i često plisiran. Dužina nabedrenika i njihov broj (jer su se mogli nositi jedan preko drugog) su označavali društveni položaj. Dugački nabedrenik od pazuha do gležnjeva zvao se sindon. Nosio se preko dva kraća nabedrenika i sreće se samo kod bogatih ljudi.

Ženski kostim je, kao i muški, bio naglašeno oskudan, sa tendencijom da obavije telo, a ne da ga sakrije. Robinje i igračice su najčešće bile nage ili u suknjama na preklop. Žene visokog roda nose dugu haljinu – kalaziris. Kalaziris je najčešće bio od fino nabrane, providne lanene tkanine. On je bio ravan, pripijen uz telo i mogao je biti sa ili bez rukava. Žene su ga često prosecale sa strane da im ne bi smetao pri radu.

 

 

Frizuri je bila posvećena posebna pažnja. Prema nekim podacima, Egipćani su brijali glave zbog vrućine, ali i iz higijenskih razloga, i onda stavljali filcane kape, ponekad sa ofarbanim vunenim uvojcima. Žene nose dugu kosu, često sa šiškama. Površina kose je često bila pokrivena tankim pletenicama ili ukrašena perlicama nanizanim na pramenje kose. Žene visokog roda nosile su debele pramenove ispred ušiju, kao oznaku staleža. Često su princeze koje su po poreklu bile iznad svojih muževa nosile veštačku bradu.

Nakit je bio veoma omiljen kod Egipćana: ukosnice, češljevi, prstenje, naušnice, razne vrste narukvica… Najčešći motiv ukrasa su bili skarabej i lotosov cvet.

 

 

 

 

Raskošne okovratnike, koje često viđamo na crtežima i skulpturama, u početku su smeli da nose samo pripadnici visokih slojeva, a u Novom Carstvu su u opštoj upotrebi, čak se po zakonu Egipćanin nije smeo sahraniti bez okovratnika. Okovratnik je bio sastavljen od perli, komada stakla i poludragog kamenja. Odeća i nakit su ukrašavani simboličnim znacima: krst sa alkom (ankh) . simbol života, krug sa rogovima – simbol sveta i mesečevih mena itd.

 

 

 

 

 

 

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *

css.php